خداحافظ

 

گه گاه كه مي‌ديدم كسي وبلاگش را تعطيل كرده و يادداشتي به عنوان خداحافظي گذاشته است، بر بي‌همتي او اسف مي‌خوردم. و هيچ نمي‌پنداشتم كه روزي بر صفحه‌ي خود نيز چنين سرنوشتي حك شود. اما سوگند كه اين خداحافظي نه از روي بي‌همتي است و نه از روي اراده. بايد رفت و مرا از اين تقدير تدبيري نيست. در اين مدت اندك دوستان بسياري يافته‌ام كه همچنان در خارج از اين فضاي مجازي (يعني در واقعيت زندگي) دوست خواهيم بود و مرتبط. به احترام شما ـ و نه ارزش اينها، نوشته‌هاي سابق را با اندكي تصرف نگاه خواهم داشت و ايضاً پست الكترونيكي را براي عزيزاني كه اينگونه با يكديگر ارتباط داشتيم.
شايد زماني ديگر از تو نوشتم كه توان از من ربودي... از تو که ...شايد.

ای روی تو مهر عالم آرای همه
وصل تو شب و روز تمنای همه

گر با دگران به ز منی وای به من
ور با همه کس همچو منی وای همه! 

/ 0 نظر / 34 بازدید